Shellcrew Vault – strona usługi kryptowalutowej, która buduje zaufanie

Punkt wyjścia

Coraz więcej osób trzyma krypto we własnym portfelu, a nie na giełdzie. Mało kto wie, czy robi to dobrze. Kartka z 24 słowami w szufladzie spłonie razem z mieszkaniem, telefon z aplikacją można ukraść, a kiedy właściciel umrze, rodzina często nie wie nawet, że jakieś krypto było.

Shellcrew Vault to usługa dla tych ludzi. Godzinny check-up online, pomoc w doborze portfela sprzętowego i stalowej płytki, konfiguracja portfela 2 z 3, w którym do przelewu trzeba dwóch kluczy z trzech, i instrukcja dostępu dla rodziny. Zasada jest jedna: klient wpisuje seed sam, na własnym sprzęcie, a firma nie ma żadnego z jego kluczy.

Shellcrew zaczynał jako narzędzie do agentów AI. Tamten pomysł przegrywał z dużą konkurencją, więc projekt zmienił produkt i grupę docelową. Ze starej wersji zostały domena, serwer, API zapisów i panel admina. Wszystko, co widzi odwiedzający, powstało od zera.

Decyzje, które ukształtowały projekt

Pokazać mechanizm, a nie obiecać bezpieczeństwo

Słowa „bezpiecznie” i „zaufaj nam” na stronie o krypto czyta się jako sygnał ostrzegawczy. Dlatego w środku strony stoi demonstracja portfela 2 z 3: trzy karty z kluczami (dom, skrytka, zaufana osoba) i przy każdej przycisk „Zgubiłem ten klucz”. Zgub jeden i portfel dalej działa. Zgub drugi i portfel się blokuje, a strona tłumaczy, po co klucze leżą w trzech różnych miejscach. Minuta klikania mówi więcej niż akapit o multisigu.

Zero jako główny argument

Usługa nie wymaga licencji i nie budzi strachu właśnie dlatego, że firma nie przechowuje kluczy klienta. Ta jedna informacja dostała osobną sekcję: wielka mosiężna cyfra „0” i zdanie „Tyle Twoich kluczy mamy. Nawet jednego z trzech”. Pod spodem porównanie z instruktorem jazdy: siedzi obok, ale kierownicę trzymasz Ty.

Ciemna stal i mosiądz, ale bez kryptokiczu

Strony o krypto mają zwykle neony, wykresy i rakiety. Klient po pięćdziesiątce, który myśli o spadku, potrzebuje czegoś bliższego notariuszowi niż giełdzie. Paleta to ciemna stal z jednym akcentem w kolorze mosiądzu, ziarno na całej stronie, nagłówki krojem szeryfowym Newsreader, tekst w IBM Plex Sans. Na pierwszym ekranie stoi stalowa płytka na seed w 3D, czyli przedmiot, który klient i tak kupi.

Ruch, który da się wyłączyć

Nagłówki odsłaniają się liniami, płytka przechyla się za kursorem, sekcje wjeżdżają przy przewijaniu. Wszystko działa na GSAP i wyłącza się, gdy system ma włączone ograniczenie ruchu. Treść nie zależy od animacji: bez nich strona jest po prostu statyczna.

Ceny na stronie od pierwszego dnia

Cennik ma przełącznik czterech pakietów: check-up od 50 €, konfiguracja, instrukcja dla rodziny i opieka w abonamencie. Ceny są orientacyjne i strona tak je opisuje. Ukrywanie kwot przy usłudze dla nieufnego klienta tylko dokłada mu powodów do nieufności.

„Instrukcja dla rodziny”, a nie „plan spadkowy”

Plan spadkowy to pomoc prawna, a tej firma nie świadczy. Usługa nazywa się więc instrukcją dostępu dla rodziny: kto ma który klucz i co zrobić krok po kroku. Część prawną robi notariusz albo radca prawny na podstawie osobnej umowy.

Podstrony i poradnik za adres e-mail

Po stronie głównej doszły podstrony, na które prowadzą linki z treści i od partnerów.

Check-up i instrukcja dla rodziny mają własne strony z ceną, przebiegiem, FAQ i danymi strukturalnymi Service. Ceny nie są przepisywane ręcznie: obie podstrony biorą je z tego samego pakietu w cenniku co strona główna, więc zmiana kwoty w jednym miejscu zmienia ją wszędzie.

Checklista „Zabezpiecz krypto w 10 krokach” leży w całości na stronie, bez blokady. Po zostawieniu maila w formularzu pojawia się link do PDF-a do druku. PDF powstaje z osobnej strony HTML w formacie A4, drukowanej przez Chrome bez interfejsu. Zmiana treści checklisty to edycja tekstu i jedno polecenie, bez otwierania programu graficznego.

Poradniki to kolekcja treści z kanałem RSS. Pierwszy wpis odpowiada na pytanie, które klienci zadają najczęściej: co się stanie z moim bitcoinem, gdy mnie zabraknie.

Do tego strona „O nas” z założycielami, polityka prywatności, własna strona 404 i osobny obrazek podglądu linku dla każdej podstrony.

Formularz, który mierzy gotowość do zapłaty

Usługa jest w fazie testu: przez osiem tygodni sprawdzamy, czy ludzie za nią zapłacą, a dopiero potem budujemy markę. Strona ma dwa przyciski zapisu: „zostaw maila” i „chcę check-up”. Oba trafiają do tego samego API, ale z innym polem source, a panel admina liczy je osobno. Druga liczba mówi, ilu odwiedzających jest gotowych zapłacić, i nie wymagała żadnej zmiany w backendzie.

Bezpieczeństwo klientów to tutaj także bezpieczeństwo fizyczne: lista klientów to lista ludzi z krypto. Formularz zbiera więc tylko e-mail, bez adresów portfeli i kwot. Dane z zapisów kasuje codzienne zadanie po 90 dniach, więc obietnica z polityki prywatności nie zależy od tego, czy ktoś pamięta o sprzątaniu.

Co z tego wyszło

Strona główna wykonuje sześć żądań do własnego serwera: dokument, dwa arkusze stylów, skrypt z animacjami, skrypt statystyk i jego zapytanie. Razem 68 kB po kompresji. Pierwsza treść pojawia się po 0,2 s. Najcięższe są elementy z zewnątrz: kroje z Google Fonts i widżet Turnstile, który chroni formularz przed botami.

Nowa wersja powstała w tydzień, bo nie zaczynała od zera tam, gdzie nie musiała. API zapisów, panel admina, Turnstile, statystyki i deploy przeszły zmianę produktu bez poprawek. Cała praca poszła w to, co widzi klient.

Technicznie

Astro z GSAP-em, wszystkie teksty w jednym pliku src/data/content.ts, łącznie z cenami, z których korzystają podstrony. Menu mobilne działa na elemencie <details>, więc otwiera się bez JavaScriptu. Backend to FastAPI w kontenerze z bazą SQLite poza katalogiem kodu. Caddy serwuje pliki statyczne z nagłówkami bezpieczeństwa i przekierowuje /api/* do kontenera. Deploy idzie z GitHub Actions na osobne konto bez sudo, z osobnym kluczem.

Jeśli potrzebujesz strony firmowej dla usługi, w której klient musi Ci zaufać, zanim zapłaci, albo aplikacji webowej z własnym backendem, to jest ten sam zestaw decyzji.